Ziemiórki są owadami, które mimo niewielkich rozmiarów mogą skutecznie zaszkodzić naszym kwiatom domowym. Maleńkie muszki pojawiające się wokół roślin doniczkowych to znak, aby dokładnie przyjrzeć się roślinom i wziąć pod lupę podłoże, w którym rosną. Ziemiórkom niewątpliwie sprzyja ciepło w pomieszczeniach i nadmierna wilgotność podłoża, a objawami ich żerowania jest żółknięcie, brązowienie i stopniowe zamieranie roślin.

Ziemiórka pleniówka Sciara militaris w naturze żyje w wilgotnych górskich lasach, również w Polsce. Postać dorosła jest małym latającym owadem, a większa od niej postać larwalna żeruje w glebie, żywiąc się obumarłą materią organiczną i korzeniami roślin. W naturalnym środowisku u ziemiórek spotyka się bardzo ciekawe i rzadkie zjawisko. Larwy ziemiórek gromadzą się masowo, formując tzw. pleń i wędrują gromadnie w inne miejsca. Tego zjawiska na szczęście nie zaobserwujemy w domu, ale ziemiórki i tak mogą uprzykrzyć nam i roślinom życie.

Ziemiórki najczęściej przynosimy do domu z nowo zakupionymi roślinami i z podłożem. Jeśli trafią na dobre warunki do rozwoju, zadomowią się i będą się mnożyć, a nasze błędy w podlewaniu i pielęgnacji mogą tę sytuację istotnie pogorszyć. W przypadku nowo zakupionych roślin ważne jest więc poddanie ich kwarantannie i dokładnej obserwacji, gdyż rośliny produkowane są w tymczasowym podłożu torfowym. Jest ono bardzo chłonne i niewiele trzeba, aby ziemiórki właśnie tam postanowiły się zadomowić. To jednak nie jedyny powód pojawienia się ziemiórek w mieszkaniu. Nawet jeśli nie przynosimy nowych roślin do naszej domowej dżungli, ziemiórki mogą wkraść się do domu różnymi innymi drogami. Wystarczy chociażby uchylone w celu przewietrzenia okno i dogodne siedlisko w postaci mokrego lub przelanego podłoża. Dbajmy zatem o wybór odpowiedniego podłoża, w którym woda nie będzie zalegać!

Jak dobrać podłoże do roślin egzotycznych przeczytasz TUTAJ.

Larwy ziemiórek w podłożu

O ile dorosłe ziemiórki łatwo jest dostrzec, to larwy ukrywają się w podłożu, żerując i uszkadzając korzenie roślin. Są szklisto białe, prawie przeźroczyste z czarną główką i dlatego w ziemi trudno je zobaczyć. Mają 7-12 mm długości i są szczególnie niebezpieczne dla młodych roślin. Aby mieć pewność, że w podłożu znajdują się larwy ziemiórek, można wykonać test, kładąc w doniczce przekrojonego surowego ziemniaka. Larwy ziemiórki po jednym dniu powinny zgromadzić się pod ziemniaczanym wabikiem. Taki test warto przeprowadzać szczególnie u nowo zakupionych roślin.

Cykl rozwojowy ziemiórki trwa około trzy tygodnie. Samica składa jaja w wilgotnej glebie, a przy temperaturze ok. 24 °C jest w staniej złożyć nawet 100 jaj! W zależności od temperatury, po 5 - 10 dniach wylęgają się larwy, które żerują w podłożu 10 - 11 dni. Po tym czasie przyjmują postać imago i zmieniają się w latające owady.

Credit to: http://ncsupdicblog.blogspot.com/2015/06/

Ziemiórki - szkodniki glebowe roślin domowych

Dorosłe ziemiórki nie są szkodliwe dla roślin (pomijając to, że składają jaja). Największymi szkodnikami są niewątpliwie żerujące larwy. Oprócz podgryzania korzeni i pędów, osłabiania i doprowadzania do obumarcia roślin, stwarzają też warunki do rozwoju infekcji grzybowych.

Jak zwalczać ziemiórki?

Walka z ziemiórkami może trwać blisko miesiąc lub dłużej. Aby zwalczyć ziemiórkę skutecznie, trzeba niszczyć jednocześnie wszystkie stadia rozwoju: osobniki dorosłe, jaja oraz larwy. Zaatakowane przez ziemiórki rośliny izolujemy od zdrowych roślin i zaczynamy od najbezpieczniejszych dla naszego zdrowia, domowych sposobów walki. Tradycyjne metody zwalczania ziemiórek są skuteczne głównie na początku, gdy muszek nie jest zbyt dużo i nie zdążyły jeszcze złożyć wielu jaj.

Ziemiórki - domowe sposoby walki z ziemiórkami

Żółte lepy – latające ziemiórki zwabione żółtym kolorem przyklejają się do pułapki bez możliwości ucieczki. Tabliczki lepowe wtyka się na patyczkach do podłoża, tak aby nie stykały się powierzchnią liści.

Miseczka z wodą, octem i kilkoma kroplami płynu do mycia naczyń – wabik, który przyciąga muszki octowym zapachem. Płyn do naczyń zmniejsza napięcie powierzchniowe wody i zwabiona muszka topi się w wodnej pułapce.

Wymiana podłoża z czyszczeniem i kąpielą korzeni – usunięcie starego podłoża z dokładnym oczyszczeniem korzeni. Przed przesadzeniem do nowego podłoża warto wymoczyć korzenie w wodzie z dodatkiem mydła potasowego.

Podlewanie naparem z czosnku - rozgniecioną główkę czosnku należy zalać szklanką gorącej wody. Gdy napar ostygnie, rozcieńczyć go dodatkowym litrem wody i podlać rośliny.

Produkty z nicieniami gatunku Steinernema feltiae – metoda biologiczna, w efekcie której do podłoża wprowadza się naturalnego wroga ziemiórek, którego zadaniem jest zniszczenie populacji szkodnika. Nicienie zabijają larwy ziemiórki. Środek z nicieniami aplikuje się w formie płynnej do podłoża.

Krótkotrwałe przesuszenie podłoża w celu ograniczenia rozwoju larw ziemiórek nie jest do końca skutecznym sposobem. Larwy ziemiórek w tej sytuacji natychmiast będą szukały pożywienia zawierającego wodę i zaatakują młode korzenie oraz szyjki korzeniowe.

Credit to: http://ncsupdicblog.blogspot.com/2015/06/, https://www.diys.com/fungus-gnats/

Zwalczanie ziemiórek – opryski

W masowym i zaawansowanym ataku ziemiórki na rośliny doniczkowe ostateczną, ale skuteczną i szybką bronią będzie zastosowanie środków chemicznych. Polecanym sposobem jest podlanie roślin owadobójczymi środkami chemicznymi, jak np. Decis 2,5 EC lub oprysk np. Nomoltem 150, Actellicem 500 EC, Decisem 2,5 EC. Jeśli decydujemy się na oprysk środkiem chemicznym, najlepiej wykonać go na tarasie lub balkonie z zachowaniem wszystkich środków ostrożności. Innym chemicznym sposobem zwalczania ziemiórki są pałeczki owadobójcze, które umieszcza się w podłożu w okolicach systemu korzeniowego.

Jak zapobiegać rozwojowi ziemiórek?

Ziemiórki uwielbiają ciepłą temperaturę i dużą wilgotność podłoża. Aby nie sprawiać im sprzyjających warunków do rozwoju, a jednocześnie nie przesuszać roślin, należy sadzić rośliny domowe do nieskażonego, przepuszczalnego podłoża i utrzymywać jego właściwą wilgotność. Większość roślin doniczkowych preferuje przepuszczalne podłoże, które utrzymuje wilgoć, ale chroni korzenie przed zalaniem. Idealnie w tej roli sprawdzi się przewiewne i zasobne podłoże o dużej zawartości składników porowatych.

Seramis - ziemiórkom się nie spodoba

Przepuszczalne i przewiewne podłoże utrudni rozwój ziemiórkom i stworzy niesprzyjające im warunki. Świetnie sprawdzi się w tej sytuacji podłoże z Seramisu, którego nie można przelać, a jednocześnie zapewnia ono odpowiednią wilgotność wokół korzeni. Seramis wchłania wodę tylko w takiej ilości, jaka jest potrzebna roślinie, a następnie stopniowo oddaje ją korzeniom. Struktura tego podłoża jest luźna i dobrze wentylowana, więc larwy ziemiórki z pewnością nie będą się w nim rozwijać.